Art. 19. ust. 1 [Dodatkowy urlop wypoczynkowy] Ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
Osobie zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym. Prawo do pierwszego urlopu dodatkowego (dawniej nazywany urlopem rehabilitacyjnym), osoba ta nabywa po przepracowaniu jednego roku po dniu zaliczenia jej do jednego z tych stopni niepełnosprawności (decyduje data na orzeczeniu).
Tak wynika z ustawy, łączy się to także z art. 20, ale wiemy też, że po raz pierwszy prawo do urlopu dodatkowego pracownik z niepełnosprawnością nabywa w całości, nie proporcjonalnie, jak to ma się w przypadku urlopu wypoczynkowego. Przykład:
Na dzień 15 grudnia pracownik z niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym posiadał do wykorzystania 8 dni urlopu wypoczynkowego. W tym samym dniu – 15 grudnia nabywa po raz pierwszy prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w pełnym wymiarze 10 dni. Stan urlopów pracownika na dzień 15 grudnia to: 8 dni UW + 10 dni UD.
Zmiany w KP dotyczące zaliczania do stażu pracy również okresów wykonywania umów zlecenia czy prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej powodują pytanie:
Czy nowe przepisy mają znaczenie także dla pracowników z niepełnosprawnością w kwestii nabycia przez nich prawa do pierwszego urlopu dodatkowego?
TAK, ponieważ przy ustalaniu okresu zatrudnienia uprawniającego do urlopu dodatkowego stosuje się te same reguły, co przy ustalaniu prawa do urlopu wypoczynkowego, do tego okresu wlicza się (po zmianach) również czas wykonywania umów cywilnoprawnych oraz prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Dotyczy to okresów przypadających po uzyskaniu przez pracownika ze stopniem znacznym lub umiarkowanym stopnia niepełnosprawności, pod warunkiem przedłożenia przez niego stosownego zaświadczenia z ZUS.
